Najnovije
EVO ZAŠTO FRANCUZI USTVARI PROTESTUJU: Preko 14% živi ispod granice siromaštva, rekordna nezaposlenost…

EVO ZAŠTO FRANCUZI USTVARI PROTESTUJU: Preko 14% živi ispod granice siromaštva, rekordna nezaposlenost…

Slike koje iz Francuske odlaze u svet su i više nego zabrinjavajuće, najviše zbog brutalnosti koju policija primenjuje prema demonstrantima.

Francuska je poznata kao zemlja čije se stanovništvo ne libi da izađe na ulice i da traži promene kada shvate da vlast više ne radi u korist naroda. Takve primere imamo kroz bogatu istoriju, čak i pre Francuske revolucije, a među njima su i ovi, koji se već četvrti vikend održavaju u velikom broju gradova širom zemlje.

Tokom aktuelnih demonstracija širom Francuske, građani nose „žute prsluke“ koji su postali simbol protesta protiv aktuelne vlasti. Svet sa nestrpljenjem prati razvoj događaja u ovoj zemlji i svi čekaju da vide kako će ova situacija rešiti.

KO SU ŽUTI PRSLUCI?

Pokret „Žutih prsluka“ je nastao iz organizovanog otpora politici francuskog predsednika Emanuela Makrona, koji se vremenom proširio i na Italiju, Belgiju i Holandiju krajem 2018. godine. Pokret je u Francuskoj izrastao iz otpora poskupljenju životnih uslova, novom oporezivanju i smanjenju životnog standarda, što se najviše odnosi na poreze koje je Makronova vlada uvela na dizel i benzin, sa ciljem podsticanja građana na kupovinu električnih automobila.

Pripadnici pokreta većinom su Francuzi srednjeg i radničkog sloja, koji ističu da više ne mogu da plaćaju velike poreze koji im se nameću dok se za bogate porezi smanjuju. Veliki broj njih čak i optužuje Makrona da je predsednik bogatih.

Pokret je nastao spontano, neorganizovanim okupljanjem protivnika novog oporezivanja i celokupne politike predsednika Makrona. Pokret se razvio u okolnostima loših ekonomskih rezultata Makronove vlade: nezaposlenost u zemlji je 9,3 odsto, procenat francuskih građana koji žive ispod granice siromaštva je oko 14 odsto, a veliki broj građana se žali da jedva preživljava i kada plate sve račune ne smeju sebi da dozvole nepredviđene troškove.

Po preuzimanju mandata Makronove vlade, ukupni državni prihodi od oporezivanja dostigli su 45 odsto udela u BDP-u, najvišu vrednost od svih visokorazvijenih zemalja. Makron je uvođenjem osam novoizglasanih poreza povećao udeo prihoda u BDP-u.

Uz prisutne ekonomske probleme, revolt jednog dela građana delimično je uzrokovalo i opšte stanje nesigurnosti u zemlji, koje se ogleda u postojanju „no-go zona“, područja bezvlašća i izostanka policijskog nadzora, uopšte i prisutnosti državno-pravnih bezbednosnih tela tj. izostanak predstavnika francuskog zakona i države.

PROTESTI TOKOM VIKENDA

Protesti se ne smiruju od sredine novembra i čini se da su demonstranti istrajni u svojoj nameri da pristisnu vlast da ispuni ono što su tražili iz oblasti politike, ekonomije, zaštite životne sredine, a većina demonstranata je pozivala predsednika Emanuela Makrona da podnese ostavku.

Slike koje iz Francuske odlaze u svet su i više nego zabrinjavajuće, najviše zbog brutalnosti koju policija primenjuje prema demonstrantima. Ovog vikenda je čak 89.000 policajaca bilo na ulicama širom zemlje, a u Parizu su korišćena i oklopna vozila.

Uhapšeno je preko 1.000 građana, a scene koje smo imali priliku da vidimo ličile su kao da dolaze sa bojnog polja, a ne iz srca Evrope. Veliki broj ljudi je povređen i pričinjena je ogromna materijalna šteta, kako na državnoj tako i na privatnoj imovini.

Bes građana se zbog ovoga samo povećava, a sada su sve oči uprte u aktuelnu vlast, posebno u predsednika Makrona, koji bi ove nedelje trebao da se obrati svojim građanima.

ISTORIJAT PROTESTA U FRANCUSKOJ

U Francuskoj su protesti veoma česti, a neretko se dešava da postanu i nasilni. Svedoci smo takvih scena gotovo svakog 1. maja, kada veliki broj Francuza izlazi na ulice kako bi izrazili nezadovoljstvo.

Iako ovakvi protesti datiraju još i pre Francuske revolucije, a postali su brojniji u XX i XXI veku. Većina ovih događaja je uzdrmala ne samo Francusku, već i Evropu.

1910. godine – Protesti proizvođača grožđa zbog problema sa kojima se suočavaju;

1926. godine – Krvava nedelja zbog političkih sukoba koji su se dogodili u Kolmaru;

1947. godine – Serija štajkova u Francuskoj;

1968. godine – Period građanskih nemira, koji su obeležile demonstracije i masovni generalni štajkovi, kao i okupacija fabrika i univerziteta širom Francuske;

1981. godine – Nemiri tokom kojih je došlo do krađa automobila, spaljivanje istih;

1991. godine – Nasilje koji je izbilo nakon što je obezbeđenje upucalo arapskog tinejdžera u supermarketu;

1991. godine – Nasilje koje je izbilo nakon što su ubijeni policajca i muškarac iz Alžira;

1997. godine – Izbili su protesti nakon što je policija ubila tinejdžera (16), a ranila njegovog druga (19);

1998. godine – Neredi su trajali dva dana nakon što je policija upucala Habiba Muhameda (17) zbog krađe automobila;

2005. godine – Nemiri u predgrađu Pariza i drugih francuskih gradova gde su spaljlivani automobili i javne zgrade tokom noći,

2006. godine – Protesti mladih u Francuskoj, nakon mera za deregulaciju rada u ovoj zemlji;

2007. godine – Neredi zbog smrti dvojice tinejdžera čiji se motocikl sudario sa policijskim vozilom;

2007. – 2009. godine – Univerzitetski protesti u Francuskoj zbog reformi ministarstva visokog obrazovanja;

2009. godine – Niz nemira koji su se dogodili na dan pada Bastilje u predgrađu Pariza;

2013. godine – Neredi su izbili nakon što je uhapšen muškarac koji je napao policajca. Policajac je hteo da proveri identitet njegove žene koja je nosila veo preko lica;

2014. godine – Propalestinskih protest zbog rata u Gazi. Prestastao je u antisemitske protesti Francuskoj;

2016. godine – Štrajk francuskih taksista u nekoliko većih gradova protiv kompanije Uber. Došlo je do blokade puteva, požara, vozila su prevrtana, blokirani su putevi do aerodroma u Parizu;

2016. godiine – Protesti zbog predloženih radnih reformi;

2017. godine – Protesti protiv policije koja je jednog crnca u predgrađu silovala palicom. Protesti su se nastavili u martu 2017. godine, kada su migranti naišli na otpor građana Pariza;

2017. godine – Protesti tokom 1. maja. Građani koji su izašli na ulice nisu nosili nikakva sindikalna obeležja. Činilo se da su u pitanju marginalizovane grupe i da su protesti usmereni protiv vlade. Došlo je do sukoba sa policijom, a isto se ponovilo i ove godine.

2018. godine – Protesti zbog povećavanja cena goriva koji traju od sredine novembra, a prerasli su u pobunu francuskog društva protiv aktuelne vlade i predsednika Makrona.
Izvor: Telegraf

Podelite
  •  
  •  
  •  
  •  

Komentarišite

Inline
Inline

Kontaktirajte nas